Volgens de voice-over van SBS6 woont ze in het Pieter Zeeman Museum. Dat is natuurlijk niet zo, want het is géén museum, maar bijzonder is het wel.
Marjolein van der Straaten. 35 jaar lang woont ze in het mooiste en meest bijzondere huis van Zonnemaire. Het Pieter Zeemanhuis.
Marjolein is geboren in Hansweert en dus Zeeuwse in hart en nieren. Haar ouders kochten in 1962 het huis, dat tot die tijd diende als gemeentehuis van Zonnemaire. Het huis is natuurlijk het meest bekend als geboortehuis van professor Pieter Zeeman. De straat waarin het staat heet dan ook Professor Zeemanstraat. In 1972 kocht Marjolein het huis van haar ouders en trok er met haar 2 zoons in.
Marjolein heeft al die jaren met veel plezier in Zonnemaire gewoond. In het begin was het wel even wennen. Als werkende moeder kostte het wat moeite om contact met de in die tijd wat gereserveerde inwoners te krijgen. Naarmate de tijd vorderde veranderde dat en kreeg ze steeds meer contact met de bevolking. Inmiddels kent iedereen haar als de mevrouw in het trapgevelhuis. Ze doet aan alles mee en vind ieder evenement gezellig.
In de loop der jaren heeft ze een hele map met informatie over Pieter Zeeman en het huis verzameld. Dat is ook wel nodig, want zo af en toe komen er mensen aan de deur die precies willen weten wat het Zeemaneffect inhoudt. Toen ze er nog niet zo lang woonde kwamen er wel eens kinderen aan de deur die voor een speurtocht op zoek waren naar antwoorden op vragen over de professor. Marjolein staat iedereen te woord en pakt haar map erbij als ze het antwoord niet uit haar hoofd kan vertellen.
Hoeveel mensen er in al die jaren voor het huis hebben gestaan en foto's hebben gemaakt weet ze niet precies, maar dat zijn er heel wat. Soms wordt ze aangesproken, als ze toevallig buiten is en dan verteld ze vol trots haar verhaal.
Marjolein verteld een aantal leuke anecdotes over het huis. Zo heeft ze jaren geleden van mevrouw Koopman gehoord dat meneer Groeneweg tijdens de renovatie die hij aan het huis heeft gedaan, een fles met daarin een briefje in de schoorsteen heeft gestopt. Op dat briefje staat dat hij de aannemer is geweest die de renovatie heeft uitgevoerd. Dit moet zijn geweest tijdens de renovatie toen het huis de functie als gemeentehuis kreeg. Die fles met dat briefje moet nog altijd in de schoorsteen zitten. Omdat er al jaren een bijennest in die bewuste schoorsteen zit is nog nooit iemand op zoek gegaan naar de fles.
In het kleine raam aan de voorzijde van het huis heeft een schilder die er aan het werk was zijn naam gegrift. Dit zit er ook al vele jaren in en bijna niemand weet dat.
Als ik vraag hoe het is om in dit huis te wonen verteld Marjolein dat ze er altijd trots op is geweest om in dit huis te kunnen wonen. “Het is het mooiste huis van Zonnemaire en daar ben ik trots op. Ik heb er ook altijd goed voor gezorgd” aldus Marjolein.
Toch gaat ze nu Zonnemaire en daarmee het huis verlaten. Met pijn in haar hart, dat wel. De reden hiervoor is dat ze een dagje ouder wordt. Ze is nu nog goed ter been, maar beseft ook dat dat over een aantal jaren anders zou kunnen zijn. Omdat er in Zonnemaire geen winkels meer zijn en de voorzieningen eigenlijk alleen met de auto te bereiken zijn, heeft ze ervoor gekozen nu al, nu ze het nog allemaal zelf kan doen, te verhuizen naar een appartement in Zierikzee. Ze wil later haar 2 zoons niet tot last zijn.
Ze zal haar, overigens prachtige tuin zeker missen. Ze vind het erg jammer om Zonnemaire uit te gaan. “Het is de laatste tijd veel veranderd. Er zijn veel leuke, jonge, nieuwe mensen hier komen wonen en er wordt veel georganiseerd. Dat ga ik wel missen, maar het huisje in Zonnemaire van mijn zuster biedt uitkomst: zo kunnen we het leukste gat van Nederland toch min of meer trouw blijven”.
