Filmmaker Digna Sinke
|
Klik Hier voor de publicatie in Ons Eiland van Donderdag 16 november 2006  Voor sommige inwoners een goede bekende, voor velen onbekend. Hieronder een interview met Filmmaker Digna Sinke Wanneer ben je geboren? (Hoef je niet op te antwoorden) Ik ben op 17 oktober 1949 geboren, te Zonnemaire, in het huisje dat toen als adres A 89 had. Dat was tussen de smid en de winkel van Jan Smit. De smid had zijn werkplaats waar nu het café is. Mijn vader werkte toen op het gemeentehuis (nu beter bekend als het geboortehuis van professor Zeeman). Zonnemaire was in die tijd een zelfstandige gemeente, en Roelvink was toen burgemeester. Mijn moeder is van Zonnemaire, geboren in het huis dat nu Dijk van Bommenede 58 is. Haar vader (mijn opa dus: C.A. Lijk, op z'n Zeeuws: Corre Liek) was timmerman/aannemer. Zijn werkplaats was op no. 60. Ook mijn opa is op Zonnemaire geboren. En zijn vader (mijn overgrootvader: Anthonij) ook. Hij was schoenmaker en later postkantoorhouder. Het postkantoor was toen op de Dijk van Bommenede, in een wit huisje dat ik wel kan aanwijzen maar waar ik het nummer zo niet van weet. Mijn overgrootmoeder -zijn vrouw- heb ik nog goed gekend: Geertruida Prince. Ja, inderdaad, ook familie van Prince van het helicopterbedrijf! Afijn, van mijn moeders kant liggen mijn wortels dus wel echt al een paar eeuwen in Zonnemaire en Bommenede. Van mijn vaders kant overigens in Yerseke, vanaf 1500. Hoe lang ben je al (parttime) inwoner van Zonnemaire? Toen ik twee jaar was zijn we verhuisd naar Anna Jacobapolder. Inmiddels had ik een zusje gekregen: Sary. Daar hebben we de Watersnoodramp meegemaakt, maar dat is weer een heel ander verhaal. Ik ben part time inwoner geworden toen ik in 1971 het huisje professor Zeemanstraat 35 van mijn oma kocht voor 5000 gulden. Voor dat bedrag had het toen een aantal jaren te koop gestaan, en niemand wou het hebben. Voor de oorlog al kocht mijn opa onbewoonbaar verklaarde woningen op, die hij dan opknapte en verhuurde. Hij deed dat om later een soort pensioen te hebben, want AOW was er nog niet. Vandaar dat hij eigenaar is geweest van flink wat huisjes in Zonnemaire. In het huisje waar ik nu woon, hebben vóór mij de gezusters Van der Have gewoond. Nico Delst heeft dat trouwens allemaal uitgezocht. Ik geloof dat hij tot 1638 kwam. Ik heb in het huisje inderdaad nog Delftsblauwe (paarse) tegeltjes in een oude schoorsteen gevonden. En er zijn nog meer oude resten te zien. Het huisje heeft begin 1900 nieuwe ramen gekregen, die in die tijd extreem groot gevonden werden. Mijn oma ging toen naar de bewaarschool (waar nu die oude Rabobank is, op de hoek, naast Hanse) en ze liep dus dagelijks langs dat huisje, en ze herinnerde zich dat ze het huisje toen vanwege die grote ramen "de ijssalon" noemden. Welke opleiding heb je gevolgd? Na Anna Jacobapolder zijn we naar Middelburg verhuisd, en daarna naar Utrecht. Daar heb ik het gymnasium gevolgd. Daarna ben ik naar de Filmacademie in Amsterdam gegaan. Wat doe je precies voor werk en waar doe je dat? Ik noem mezelf altijd filmmaker. Dat heeft iets breeds en ambachtelijks, en dat bevalt me wel. Vroeger schreef ik scenario's en regisseerde ik. Maar sinds mijn partner René Scholten is overleden heb ik zijn bedrijf overgenomen en ben ik ook producent. Film maken betekent zeker niet dat je iedere dag met een camera op stap bent. Draaidagen zijn duur, die heb ik er maar een paar per jaar. Bijna alle tijd gaat zitten in voorbereiding en afwerking. Eigenlijk zit ik meestal gewoon op het kantoor van SNG film. Dat is sinds 1979 gevestigd in een paar schoollokalen van een oud schippersinternaat in Amsterdam, in de Staatsliedenbuurt. Een kwartiertje fietsen van mijn huis. Ik heb drie vaste medewerksters. Als bedrijfje zijn we meestal met zo'n twaalf projecten tegelijk bezig. Dat houdt in dat we proberen plannen (scenario's) van andere mensen gerealiseerd te krijgen. Het is een combinatie van organisatorisch, financieel en artistiek/inhoudelijk werk. Geen dag is hetzelfde. Welke documentaires heb je gemaakt? Ga ik niet allemaal opnoemen. Dat is op mijn site te vinden dignasinke.nl. Maar de afgelopen jaren ben ik vooral druk geweest met mijn documentaire over het eilandje Tiengemeten. September 2006 gaat deel 2 in première. Ik volg al tien jaar de veranderingen: van landbouwgebied moet het natuur worden. Ik heb er ook een website over gemaakt: tiengemeten.com. Waar zijn deze te zien? De meeste van mijn films zijn uitgezonden door de landelijke publieke omroep (meestal de NPS). Veel films zijn ook wel in filmhuizen te zien geweest. Tiengemeten is als streaming video te zien op de website. Soms zijn er DVD's te koop. Films hebben wel een lang leven, maar je kan niet makkelijk zeggen waar ze te zien zijn. Heb je prijzen gewonnen? Eerlijkgezegd heel weinig. De meest prestigieuze prijs die ik gewonnen heb was de grote prijs op het Internationale Festival van Mannheim/Heidelberg voor mijn speelfilm Belle van Zuylen. Wat doe je in je vrije tijd? Verreweg mijn meeste vrije tijd besteed ik aan het bijhouden van onze groentetuinen in Zonnemaire. Mijn opa heeft ooit al een stukje grond aan de Veerdiek gekocht, en dat tot tuin gemaakt toen hij geen toestemming kreeg om er een huisje op te bouwen. Het is de tuin tegenover Moskou. De andere tuin ligt in Boombos. En dan heb ik nog gewoon een tuintje vóór en achter. Wat vind je van Zonnemaire? Zonnemaire is heel belangrijk voor me. Om allerlei redenen die ik hier niet precies ga opnoemen. Eén ervan is de ruimte. Dat je de horizon kunt zien, en de lucht erboven. Zonnemaire als dorp, als gemeenschap is wel heel anders dan vroeger. Vroeger sprak (bijna) iedereen Zeeuws (Schouws), er waren winkeltjes en meerdere warme bakkers, en iedereen kende iedereen. (Dat had trouwens voor- en nadelen). Nu zijn er autochtonen en er is import, en soms mengt zich dat fantastisch, zoals op het Dreefse Straatfeest of op de verjaardag van Jaap Verseput. Het is nogal bijzonder dat er zoveel boeren rond Zonnemaire steeds met interessante initiatieven komen, dat er zo'n oud en goed muziekgezelschap is, dat er culturele evementen zijn. Maar dat een 18e eeuws monument als de Pitshoeve is afgebroken, vind ik nog altijd heel erg. En ik zou het ook erg jammer vinden als die zwart geteerde schuur van Goudswaard onderaan de oprit op een goede dag opeens verdwenen zou zijn. Gelukkig is de oude begraafplaats behouden gebleven. Dat had niet veel gescheeld trouwens! Niet iedereen lijkt zich te realiseren zich dat zulke dingen iets betekenen voor het karakter van een dorp. Disclaimer |